izmir
Take My Time tarafından 13-07-2008 21:41 de eklendi.
Yine dalıyorum sonu olmayan hayallere. Her gece odamın penceresinden içeri giren rüzgarla ahenk içindeki yıldızları sayıyorum. Bakıyorum onlara umut dolu gözlerle. Ne olursa olsun gülümsüyorum. O gün yaşadıklarımdan parça parça anlatıyorum sunuyorum kendimi onların eşsiz güzelliğine. Onlar bana ben onlara hasret yolumuzu gözlüyoruz. Yıldızlarım var benim, sayısını bile hatırlamadığım uğruna dilekler tuttuğum yıldızlarım. Onları bu kadar sevmem yalnızlığımdan olsa gerek. Anlaşabiliyorum bir tek onlarla...
Bu gün yalnızlığıma inat bir deniz kenarında buldum kendimi. Kalabalığın gürültünün içindeydim bir anda. Tanımadığım herkese selam verdim oturdum konuştum onlarla. Yeni arkadaşlarım oldu, küçük yada büyük ne fark eder ki?
Uzaklaştım onlardan bir anda oturdum bir banka tek başıma.
Sessizce baktım etrafıma usul usul takip ettim herkesi her şeyi. Bir anda bıraktım tenimi rüzgarın dansına ve kapattım gözlerimi daldım en güzel rüyama.
Birisi geldi elimden tuttu kaldırdı oturduğum o yalnızlık tahtından. Öyle güzel gülümsüyordu ki hala aynı rüyada mıyım diye düşünmeden edemedim.
“Sen neden bize katılmıyorsun” dedi. Cevap veremedim güzelliği karşısında kelimeleri unuttum uçup gitti aklımdan her şey. Anladı sonunda neden sustuğumu gelemediğimi yanlarına. Usulca yaklaştı ufak bir öpücük kondurdu yanağıma. Yürümeye başladık o sordu ben anlattım o sustu ben yine anlattım o dinledi ben yine anlattım. Gün batımına oturduk sessizce usul usul dalgaların sesini dinlemeye koyulduk. Anlattım ona aşkımı anlattım. Biricik aşkım İzmir’i anlattım. Sevda sanıp uğruna senelerimi harcadığım mutluluk oyunlarını anlattım.
Dedim ki ona “ gitmek istiyorum buralardan kimsenin beni tanımadığı İzmir’de kendime sıfırdan bir hayat kurmak istiyorum. Geçmişi silip geri dönmeyecek olarak bir daha devam etmek istiyorum hayatıma. Yeni insanlarla tanışmak ve o tadamadığım sonsuz sevgiyi bulmak istiyorum. Konak’ta el ele gün batımını izlemek istiyorum. Sevgilim İzmirli olsun “ diyorum. Çünkü biliyorum onlar dünyanın en güzelleri bende…
Kalkıyoruz usulca yerimizden gözlerimizdeki yaşları silerek. Anlam veremiyorum onun gözyaşlarına. Hiç konuşmadan yavaş yavaş geliyoruz geriye.
Birbirimizi ilk defa görmüştük bir daha ne zaman nerde görüşürüz yada görüşürmüyüz bilinmez. Ne bir telefon alıyoruz birbirimizden nede bir adres. Veda ederken gözleri doluyor kelimeleri düğümleniyor boğazında ve yavaşça yaklaşıyor yanıma kulağıma fısıldıyor “ bende İzmirliyim ” arkasını dönüp gidiyor.
Yüzümde tarifsiz bir sevinç beliriyor.
Mutluluk nerede ne zaman nasıl karışımıza çıkacak kim bilir?
Sonu olmayan hayallerde mi yoksa bir anlık heveslerde mi?
Hayat ne olursa olsun devam ediyor unutmayın.
Dünya sizin etrafınızda dönüyor siz onun değil!..
Bu gün yalnızlığıma inat bir deniz kenarında buldum kendimi. Kalabalığın gürültünün içindeydim bir anda. Tanımadığım herkese selam verdim oturdum konuştum onlarla. Yeni arkadaşlarım oldu, küçük yada büyük ne fark eder ki?
Uzaklaştım onlardan bir anda oturdum bir banka tek başıma.
Sessizce baktım etrafıma usul usul takip ettim herkesi her şeyi. Bir anda bıraktım tenimi rüzgarın dansına ve kapattım gözlerimi daldım en güzel rüyama.
Birisi geldi elimden tuttu kaldırdı oturduğum o yalnızlık tahtından. Öyle güzel gülümsüyordu ki hala aynı rüyada mıyım diye düşünmeden edemedim.
“Sen neden bize katılmıyorsun” dedi. Cevap veremedim güzelliği karşısında kelimeleri unuttum uçup gitti aklımdan her şey. Anladı sonunda neden sustuğumu gelemediğimi yanlarına. Usulca yaklaştı ufak bir öpücük kondurdu yanağıma. Yürümeye başladık o sordu ben anlattım o sustu ben yine anlattım o dinledi ben yine anlattım. Gün batımına oturduk sessizce usul usul dalgaların sesini dinlemeye koyulduk. Anlattım ona aşkımı anlattım. Biricik aşkım İzmir’i anlattım. Sevda sanıp uğruna senelerimi harcadığım mutluluk oyunlarını anlattım.
Dedim ki ona “ gitmek istiyorum buralardan kimsenin beni tanımadığı İzmir’de kendime sıfırdan bir hayat kurmak istiyorum. Geçmişi silip geri dönmeyecek olarak bir daha devam etmek istiyorum hayatıma. Yeni insanlarla tanışmak ve o tadamadığım sonsuz sevgiyi bulmak istiyorum. Konak’ta el ele gün batımını izlemek istiyorum. Sevgilim İzmirli olsun “ diyorum. Çünkü biliyorum onlar dünyanın en güzelleri bende…
Kalkıyoruz usulca yerimizden gözlerimizdeki yaşları silerek. Anlam veremiyorum onun gözyaşlarına. Hiç konuşmadan yavaş yavaş geliyoruz geriye.
Birbirimizi ilk defa görmüştük bir daha ne zaman nerde görüşürüz yada görüşürmüyüz bilinmez. Ne bir telefon alıyoruz birbirimizden nede bir adres. Veda ederken gözleri doluyor kelimeleri düğümleniyor boğazında ve yavaşça yaklaşıyor yanıma kulağıma fısıldıyor “ bende İzmirliyim ” arkasını dönüp gidiyor.
Yüzümde tarifsiz bir sevinç beliriyor.
Mutluluk nerede ne zaman nasıl karışımıza çıkacak kim bilir?
Sonu olmayan hayallerde mi yoksa bir anlık heveslerde mi?
Hayat ne olursa olsun devam ediyor unutmayın.
Dünya sizin etrafınızda dönüyor siz onun değil!..
Toplam yorum 2
Yorumcuklar
|
mutluluk benım karsımada cıkıcak mı acaba??
 cok uzun zamandır uğramadı bana  emeğine sağlık canımm arkadaşımm cok güsell yazmıssın  |
 
|
|
|
Herkesin mutluluk yanındadır
 Teşekkür ederim canım  |
|
|
Take My Time tarafından açılan son başlıklar
- O gözler ki (03-08-2008)
- Zor qeLiyor. (02-08-2008)
- Hasret (18-07-2008)
- GözLerin (18-07-2008)
- BekLeyen (16-07-2008)
