Susma!

Susma, bir şey söyle
Biraz olsun yardım et
Gelemiyorum üstesinden
Ben bu aşkın tek başıma

Susma, sen
sustun ya
Yalnızlık çöktü üstüme
Anladım bu bir rüya
Anladım bu son veda

Her gece hayalimde çiziyorum resmini
Her halini, fikrine sürgün sesine hasret
Sabah olup uyanınca silinip de gidiyorsun ya
Tek başıma, zaten hiç benim olmadın ki

Yine de insan soruyor kendine
Bu yazık hikayenin neresindeyim

Ne kadar kırılsam da
Ah etmem hakkım yok buna
Hem zaten davetsiz bir misafirdim ben aşkında

Ne bir aptalın gölgesiyim
Ne bir sevda kölesi
Sadece hesapsız bir gönül bahçesiyim
Yine de insan soruyor kendine
Bu yazık hikayenin neresindeyim

Yeter ki susma...