Şimdi ne yazsam bilemiyorum!.

Şimdi ne yazsam bilemiyorum!
Ellerim senden uzak senden yoksun. Ellerim sıcacık ellerine hasret…
Hatırlar mısın bana demiştin “Ellerin Çok güzel” Bunu ilk sen söyledin bana belki içinden gelerek belki kalbimi kırmamak için mutlu olmamı istediğin için. Şimdi sen ver bunun cevabını ne için?
Bak ne güzel demiş satırlar…

“Terkettim terkedildim, durmadım devam ettim,
çıkmaz yolun sonunda kendime kendim yettim.
Ay, güneş sizin olsun, ben dünyayı istedim.”

Ben dünyayı istemedim Ben seni istedim…
Kimileri bana aptal diyor kimileriyse sevgim karşısında saygıyla eğiliyor…
“insan sevilmediğini bilerek bekler mi ?” Evet haklılar sevilmiyorum, sevilmeyeceğim… Ama bildiğim bir şey var sevgi dediğin sadakat ister. Benim tek güvencem sadakatim ve ufacık kalbim. Gün gelir senden uzaklaşmam gerekirse işte o zaman başım dik aklımda hiçbir soru işareti kalmadan seni bırakabilirim..Bırakabilirim diyorum ama bıraktığım sadece sen olursun içimdeki sen her zaman benimle olacaksın..Sevilmediğimi sevilmeyeceğimi bile bile…
Özlüyorum her gün onca insanın içinde gizli saklı el ele tutuşmalarımızı… O kadar güzeldi o kadar heyecanlıydı ki kalbim her saniye biraz daha şiddetle çarpıyordu vücuduma. Beklide bunun heyecanı buydu gizli saklı yapılması?...
Ne oldu bu hale gelindi ne oldu da böyle olduk?
Sorun sende mi bende mi?
Kusura bakma yine saçmalıyorum cevabı bilinen soruları sormamayı öğrenemedim. Sorun tabi ki bende bu sevgi sana ağır geliyor taşıyamayacağını düşünmektir belki de?
Ama bırak bu sevgiyi ikimiz taşıyalım ikimiz yine gizli saklı yine el ele korkarak dolaşalım…
Yine engel olamıyorum gözyaşlarıma yine usul usul akıyor gözlerimden…


Ve son isteğimdir senden ne Olur bırakma ellerimi…