Son

’sevdiğiniz kadın , buradan mutluluklar diler ’

ey aşklarım duyun sesimi !...
size , sadece size bu sitemim ...

kimleri,neleri sevdi bu gönül .
kimleri geçirdi aşkın üryan yanlızlığından ...
bakın işte şimdi herbirinize veda edip ,
kendi yoluma bakıyorum ...

kaldırdım başımı hep önde ezik gezdirdiğim .
ve omuzlarımı vatkalarla yükselttim .
şimdi kalan tek şey sizlerin iznide silebilmek ,
şarap/ken sirkeye dönmüş ömrümden ...

unutmadım hiçbirinizi ...
hangi yemeği sevdiğinizi ,
ne tür dlediğinzi müziği,
ve hangi kazağımı yakıştırdığınızı üzerime ...
hiçbirini , hiçbir ayrıntıyı atlamadan gün gibi
silmedim zihnimden...

ama şimdi son veriyorum hepinize
ve bir çizgi çekiyorum yeni dolma kalemimle...
altına da kocaman bir ’SON’ iliştiriyorum...

yedi hamamda yetmiş kere yıkadım bedenimi ,
yüreğimi ihanetin ummanlarında çimdirdim.
tek bir nokta dahi kalmayacasına da burda döküyorum bir bir.
şimdi koca bir bitiş bildirisi yayınlıyorum ,
yüreğimden çıkan resmi gazete ile ...
manşette ölüm ilanını yayınlıyorum ,
düşlerimin , hayallerimin ...
ben susuyorum sizin adınıza ...
diyor ki gazete satırlarında ;
ademden olma , havvadan doğma ,
çokça çile çekti belki ama ,
dindi sızısı ...
astı geçmişini ve buruşturulmuş çokça salyalı bir mektubu ,
ardında bıraktı ...
’ Son ’ ile bitiyordu mektup ve gözyaşı karıştırmıştı bazı satırları ...
şimdi bize düşen tüm eski aşklarına yollamak kına ...
yakın yakabildiğiniz gecesiz her yana ...
burda noktalıyorum herbirinizi ve yeniden yelken açıyorum hayata ...
vatkalı omuzlarım , dik başımla !..
hepinize , cümlenize , gelmişinize , geçmişinize ;
....
uğurlar ola ...

ve kapanır perde , dağılır seyirci ...
antrede artist gülüşleri ve beyazında camın bir yazı ...
bu ’ SON ’ du ...

......... ’SON ’ .........