Çekme saçımı çekme

Hasta olduğum günlerde epey uykusuz kaldığım için saatlerce saçma sapan şeyler düşündüm yine. İnsan hastayken ne çok şey düşünüyor di mi? Yatmaktan başka yapacak işin olmayınca normalde aklına dahi gelmeyecek onlarca şeyi hatırlıyorsun...


İnsanları düşündüm, insanların sevgilerini ifade ediş şekillerini düşündüm, epey güldüm Anlatasım var ama kafamda öyle çok şey var ki hepsini birden anlatabileceğimden emin değilim.


İlkokul yıllarımızı düşündüm önce. Şu an kaç kişi olduklarını hatırlamakta zorlandığım bir grup erkek arkadaşımız vardı, biz de 3 kızdık. Tenefüslerde kovalamaca oynamak en büyük eğlencemiz... Arada kavga ediyoruz, yan sınıftakilerle oynuyoruz tenefüslerde, bizim sınıfın çocukları gidip diğer sınıfınkileri dövüyor Biz de kıskanıldığımız için mutlu oluyoruz. (kız milleti işte 10 yaşında da aynı, 20'de de )


Ara ara tenefüslerde iki kişi bahçenin bir kenarına kaçıp fısır fısır konuşuyor. X ve Y olsun bu konuşanlar yine. Konuşmanın sonunda X geliyor yanımıza diyor ki "Y bilmem kimi seviyormuş". Sonra eğlence başlıyor. İşin tuhaf tarafı bir yıl sonra da bu kez X Y'ye aynı kızı sevdiğini söylüyor, kimse kavga etmiyor, kimse problem yaşamıyor.


Tabi şöyle de bir durum var, bu x gelip bana "sLn Y seni seviyormuş" demişse ben Y'ye şiddet uygulamaya başlıyorum! İlk adım küsmek. Konuşmuyorum Y'yle. Sonra o benim saçımı çekmeye başlıyor, ben de onu dövmeye başlıyorum. Kavgalar süresince o hareketsiz kaldığı ve ben durmadan vurduğum için dövebiliyorum tabi, o da karşılık verse çok kötü şeyler olabilir


Filmlerdeki gibi sinirlenip elimdeki kolayı çocuğun yüzüne boşaltmışlığım var mesela. O zamanlar sorgulamıyorum tabi "e bu adam madem beni seviyor, neden saçımı çekiyor, 2 dakika huzur vermiyor bana" diye.


Yüzüne kola boşalttığım çocuk 4. sınıftan 8. sınıfa kadar azimle devam etti eylemlerine. Ders çalışmayan adamın ödev sormak için bizim eve gelişinden şüphelenmeliydim aslında ama çocuk aklı işte, ne bileyim.


Ortaokulun sonlarında biz iyice azıtmış durumdayız, ben onun yüzüne kola döküyorum, o saç tokamı alıp kaçıyor çamura atıyor, ben tahtada konu anlatırken o karşıdan tuhaf hareketler yapıp dikkatimi dağıtıyor, ben onu dersten attırıyorum vs. şeklinde devam ediyoruz hayatımıza. Ben ondan nefret ettiğim için bunları yapıyorum ya o da benden nefret ediyor sanıyorum.


Günlerden bir gün artık çok bunaldığım bir an sınıf öğretmenine gidip onu başka sıraya oturtmasını istiyorum. Sınıf öğretmenimizin 23 yaşında olduğunu da not olarak ekleyeyim, yaşlı bir öğretmenle böyle bir diyaloğa giremezsiniz. Erkek olduğunu da özellikle eklemek isterim.


-Hocam bıktım ben bundan yaa, 2 dakika huzur vermiyor, ya o başka yere otursun ya ben!
-Ne yapıyor sana?
-Saçımı çekiyor!
-Seni sevdiği için yapıyor olmasın?
-Ne alaka?
-Erkeklerin sevgi gösterme şekilleri biraz değişiktir, bence seni sevdiği için derste saçını çekiyor.


O gün aydınlandık Öğrendik ki erkekler sevgilerini tuhaf şekillerde gösterirlermiş. Kızlar da tuhaf gösteriyor olabilir, itiraz edeceklere şimdiden söyleyelim. Bilemem kızların davranışını, takdir edersiniz ki şu durumda erkeklerin davranışı kızlarınkinden daha çok ilgimi çekiyor Bir kız olarak kendime bakıp yorum yapamam, çünkü sevgi gösterme yeteneğim yok benim.


O zamandan beri insanların söylediklerine bakarak yorum yapmamak gerektiğini, bazen bir davranışın altında tahmin edemeyeceğimiz çok başka sebepler olabileceğini bildiğimi sanıyorum. Ama tam gaz devam ediyorum her şeyi abuk sabuk yorumlamaya.


İnsanoğlu ders almayan bir varlık galiba...
Ya da ben öyleyim.